بیماری اسکیزوفرنی و اطلاعاتی که باید در مورد آن بدانید

تحریریه الودکتر
بیماری اسکیزوفرنی نوعی بیماری روانی است که بر نحوه عملکرد مغز تاثیر می گذارد. این اختلال منجر به مشکلات مزمن در افکار و رفتارهای بی نظم می شود. معمولاً این بیماری نیاز به مراقبت و درمان مادام العمر دارد. محققان تخمین می زنند که اسکیزوفرنی تقریباً 0.3٪ تا 0.7٪ از افراد را تحت تاثیر قرار […]

بیماری اسکیزوفرنی نوعی بیماری روانی است که بر نحوه عملکرد مغز تاثیر می گذارد. این اختلال منجر به مشکلات مزمن در افکار و رفتارهای بی نظم می شود. معمولاً این بیماری نیاز به مراقبت و درمان مادام العمر دارد. محققان تخمین می زنند که اسکیزوفرنی تقریباً 0.3٪ تا 0.7٪ از افراد را تحت تاثیر قرار می دهد (بین 3 در 1000 تا 7 در 1000). اسکیزوفرنی در مردان کمی بیشتر از زنان شایع است.

علائم بیماری اسکیزوفرنی

دو مورد عمده از علائم اسکیزوفرنی علائم “مثبت” یا “منفی” هستند. این اصطلاحات به این که آیا علائم خوب یا بد هستند نمی باشند، بلکه به نحوه ارائه علائم نشان داده شده در افراد اشاره می کند.

علائم مثبت

علائم مثبت مشکلات مهمی است که نباید وجود داشته باشند (مانند توهم). به این معنا که “آنها علاوه بر تجربه روزمره و شخصی مثبت” هستند. برخی از علائم مثبت اسکیزوفرنی عبارتند از:

  • توهم
  • هذیان
  • تفکر و گفتار بی نظم

توهم:

در حین توهم فرد چیزی را می شنود، می بیند، احساس می کند یا بویی را حس می کند که در واقع وجود ندارد. بیشتر اوقات این اتفاق به شکل صداهای شنوایی ظاهر می شود که دیگران نمی شنوند. این صداها ممکن است اطمینان بخش ، تهدید کننده یا هر چیز دیگری باشد. گاهی اوقات فرد این علائم را فقط به عنوان افکار مزاحم تجربه می کند، اما اغلب به نظر می رسد که از خارج از خود ناشی می شود.

هذیان( اعتقادات غلط) :

توهم اعتقادات دروغین توسط شخصی است که توسط افراد دیگر مشترک نیست. کسی که توهم دارد ، دیدگاه کاملاً مشخصی از یک وضعیت دارد و با دلیل نمیتواند از آن موضوع صحبت کند. به عنوان مثال ، فردی که مبتلا به اسکیزوفرنی است ، ممکن است معتقد باشد که او در موضوع توطئه دولت است یا اینکه بیگانگان در تلاشند نظارت بر فعالیت های وی داشته باشند.

گفتار بی نظم:

افرادی که دارای گفتاری نامنظم هستند درک آنها بسیار دشوار می باشد زیرا جملات آنها به هم پیوسته نیست یا به دلیل این که شخص مرتباً مباحث را به گونه ای تغییر می دهد که برای شنونده معنی ندارد. در حالی که کلام و گفتار برای فرد به شکلی است که به تجربه های داخلی او مرتبط هستند و در واقع برای فرد معنا دارد.

علائم منفی

علائم منفی اسکیزوفرنی می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • ابراز عاطفه کاهش پیدا میکند
  • عدم شروع فعالیت های هدفمند

افراد همچنین ممکن است علائم شناختی اضافی مانند دشواری در تمرکز، به یاد آوردن یا برنامه ریزی فعالیت ها داشته باشند. افراد مبتلا به اسکیزوفرنی همچنین ممکن است از خود مراقبتی ضعیف و عملکرد بین فردی یا گروهی ضعیف باشند. این بیماری همچنین پیوستن به رویدادهای اجتماعی و مشارکت در روابط معنادار را برای فرد دشوارتر می کند.

نوسان علائم

علائم ممکن است در دوره هایی بدتر و در دوره هایی رو به بهبود باشد. زمان هایی که علائم بدتر و در واقع وخیم تر می شوند به نام دوره شعله ور یا عود نامیده می شود. با درمان بسیاری از این علائم ممکن است کاهش یا از بین بروند (به خصوص علائم “مثبت”). بهبودی بیماری به دوره های شش ماه یا بیشتر گفته می شود که در آن فرد هیچ علامتی یا فقط علائم خفیف را تجربه می کند.

در کل علائم منفی نسبت به علائم مثبت سخت تر درمان می شود. در مدل زیست پزشکی سنتی اسکیزوفرنی ، این علائم کاملاً آسیب شناختی است. با این حال مردم در جنبش صدای شنوایی استدلال می کنند که شنیدن صداها گاهی اوقات یک تجربه انسانی معنی دار است و نباید آن را صرفاً به عنوان نشانه بیماری دید.

سن شروع بیماری اسکیزوفرنی

علائم اولیه اسکیزوفرنی اغلب به تدریج ظاهر می شوند و سپس برای دیگران علائم شدیدتر و آشکارتری ظاهر می شوند. به طور معمول علائم اسکیزوفرنی ابتدا بین سنین نوجوانی و اواسط سنین 30 سالگی یک فرد ظاهر می شود. با این حال گاهی اوقات علائم زودتر یا دیرتر ظاهر می شوند. در خانم ها علائم این بیماری در سنین دیرتری نسبت به مردان شروع می شود.

تغییرات در مغز

دانشمندان در حال یادگیری در مورد چگونگی تاثیر اسکیزوفرنی بر مغز هستند، زیرا این بیماری با تعدادی از تغییرات در عملکرد مغز همراه است. این تغییرات مغزی نشانگر علائم خاص این بیماری است. در زیر برخی از مناطق مغز تصور می شود که عملکرد اسکیزوفرنی را مختل کرده است:

  • ایجاد مشکل در حافظه کار
  • ایجاد مشکل در پردازش اطلاعات شنوایی
  • ایجاد مشکل در تصمیم گیری و مهار

تشخیص بیماری اسکیزوفرنی

یک آزمایش خون ساده یا اسکن مغزی وجود ندارد که ارائه دهندگان سلامت بتوانند از آن برای تشخیص اسکیزوفرنی استفاده کنند. برای تشخیص اسکیزوفرنی ، یک پزشک تاریخچه پزشکی کاملی را طی می کند و معاینه پزشکی را انجام می دهد.

یک پزشک باید شرایط روانپزشکی دیگری را که می تواند توهم یا هذیان ایجاد کند (مانند بیماری مورژلونز) رد کند. به عنوان مثال افراد مبتلا به اختلال اسکیزوافکتیو  بسیاری از همان علائم اسکیزوفرنی را دارند، اما از لحاظ روحی و روانی نیز دارای مشکلات خاصی هستند.

برخی از شرایط پزشکی دیگر که می تواند برخی از علائم مشابه اسکیزوفرنی را ایجاد کند عبارتند از:

  • اختلالات مربوط به مواد
  • دمانس
  • بیماری غدد درون ریز و التهابی
  • تومور مغزی
  • هذیان

در بعضی موارد ممکن است فرد برای رد شرایط دیگر مانند موراد بالا به آزمایش های اضافی نیاز داشته باشد.

اسکیزوفرنی

مسائل زمان

مدت زمان علائم نیز در تشخیص مهم است. برای تشخیص بیماری اسکیزوفرنی ، فرد باید حداقل یک دوره شش ماهه علائم را نشان دهد. اگر شما یا یک دوست نزدیک کمتر از یک ماه علائم داشته باشید ممکن است تشخیص آن چیزی باشد که به آن یک اختلال روانی مختصر گفته می شود.

کسی که بیش از یک ماه علائم داشته باشد اما کمتر از شش ماه باشد ممکن است با چیزی به نام اختلال اسکیزوفرنیفرم تشخیص داده شود. بعضی اوقات افراد مبتلا به این شرایط علائم مداوم دارند و بعداً به طور رسمی دچار اسکیزوفرنی می شوند.

علل بیماری اسکیزوفرنی

علل اسکیزوفرنی پیچیده است و کاملاً درک نشده است اگرچه تحقیقات حاکی از عوامل خطر خاصی است.

ژنتیک

به نظر می رسد ژنتیک در کسانی که اسکیزوفرنی دارند نقش دارند. در صورت به ارث بردن تغییرات ژن های خاصی بخشی از DNA والدین احتمال بیشتری به اسکیزوفرنی مبتلا خواهید شد. افرادی که با اسکیزوفرنی رابطه نسبی دارند ، خطر ابتلا به اسکیزوفرنی یا اختلال مرتبط با آن مانند اختلال اسکیزوافکتیو یک را تا حدودی افزایش داده اند.

دوقلوهای همسان (که دارای DNA یکسان هستند) بیشتر از دوقلوهای برادری (که دارای DNA یکسان نیستند) احتمال ابتلا به اسکیزوفرنی دارند. این بدان معنی است که ژنتیک احتمالاً از طریق چندین ژن مختلف در ایجاد اسکیزوفرنی نقش دارد.

سایر عوامل خطر

اسکیزوفرنی ممکن است در افرادی رخ دهد که هیچ سابقه ای در خانواده خود ندارند و فقط به دلیل اینکه در خانواده خود اسکیزوفرنی دارید ، به این معنی نیست که خودتان آن را داشته باشید. عوامل محیطی متنوعی با افزایش خطر ابتلا به اسکیزوفرنی مرتبط است. 5 مورد از این موارد عبارتند از:

  • عوارض زایمان در بدو تولد
  • عفونت سیستم عصبی مرکزی در اوایل کودکی
  • ترومای کودکی
  • استرس زا های اجتماعی ، مانند ناسازگاری اقتصادی

با این حال بسیاری از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی هیچ یک از این عوامل خطر را ندارند.

درمان بیماری اسکیزوفرنی

در حالت ایده آل ، درمان برای اسکیزوفرنی یک رویکرد چند رشته ای از یک تیم مشترک از متخصصان بهداشت را ترکیب می طلبد. درمان زودرس می تواند احتمال بهبودی را افزایش دهد. عناصر درمان باید شامل موارد زیر باشد:

  • داروهای روانپزشکی
  • درمان روانشناختی
  • حمایت اجتماعی

بسیاری از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی ابتدا باید برای معالجه روانپزشکی در بیمارستان بستری شوند تا پزشکان بتوانند وضعیت آنها را تثبیت کنند.

داروها

داروهای ضد روان پریشی بخش مهمی از درمان بیماری اسکیزوفرنی را تشکیل می دهند. این داروها به کاهش علائم اسکیزوفرنی کمک می کنند و همچنین به جلوگیری از عود دوباره نیز کمک می کنند. داروهای ضد روان پریشی نسل اول ، طبقه ای از داروهایی را توصیف می کنند که در دهه 1950 تولید شده اند. به اینها ضد روانپزشکی معمولی نیز گفته می شود. برخی از این موارد عبارتند از:

  • هالدول (هالوپریدول)
  • تورازین (کلروپرومازین)

این گروه از داروهای ضد روانپزشکی عوارض جانبی مشابهی مانند مشکلات حرکتی (معروف به علائم اکستراپیرامیدال) ، خواب آلودگی و خشکی دهان به همراه داشته باشند. دانشمندان بعداً گروه جدیدتری از داروهای ضد روان پریشی ایجاد کردند، که اغلب به آن ها ضد روانپریشی نسل دوم یا ضد روانپزشکی غیرقانونی گفته می شود.

زندگی با اسکیزوفرنی

اسکیزوفرنی یک بیماری مزمن است. علائم اسکیزوفرنی بسیاری از افکار ، احساسات و رفتارهای شما را تحت تأثیر قرار می دهد. شدت این علائم می تواند نوسان داشته باشد و حتی شخصی که کاملاً بیمار است حتی بدون دارو ممکن است احساس کند کاملا طبیعی به نظر می رسد. بهبود علائم به معنای از بین رفتن کامل این بیماری نمی باشد.

تأثیر علائم بیماری اسکیزوفرنی

برای شما مهم است که با کمک پزشکان، مددکاران اجتماعی و عزیزانتان بدانید که به چه نوع حمایتی نیاز دارید و سپس پشتیبانی آنها را در جای مناسب خود قرار دهید. بسته به شدت بیماری ممکن است مشکلاتی در مهارت های اصلی و اساسی زندگی خود احساس کنید:

  • تمرکز و حفظ توجه
  • به خاطر سپردن قرارها، جلسات یا مکالمات گذشته
  • داشتن انرژی و انگیزه برای انجام فعالیتهای عادی
  • برای امتحان کردن یا انجام کارهای جدید احساس امیدواری یا خوش بینی داشتن
  • درک دقیق و تفسیر علائم اجتماعی و بیان چهره
  • درگیر گفتگو به روشی که دیگران انتظار دارند
  • از نظر اجتماعی به روشی که سایر افراد انتظار دارند ، پیش بروید
  • غلبه بر شرمندگی اجتماعی و ترس از رد شدن

بیماری اسکیزوفرنی

مقابله اجتماعی

مهم است که برنامه ریزی کنید حتی اگر احساس نسبتاً خوبی داشته باشید. برنامه ریزی برای مواقعی که ممکن است دوباره علائم بیشتری را در خود احساس کنید، لازم می باشد. اسکیزوفرنی می تواند تشخیص این علائم را برای شما دشوار کند، بنابراین باید به بازخورد سایر افراد اعتماد کنید که رفتار شما در حال تغییر است. افرادی که می توانید از آنها بخواهید تغییرات شما را مشاهده کنند عبارتند از:

  • افرادی که با شما زندگی می کنند
  • پزشکان یا مددکاران اجتماعی که مرتباً می بینید
  • افرادی که با شما کار می کنند یا با شما به مدرسه می روند
  • اعضای خانواده

وقتی تصمیم گرفتید که چه کسانی بتوانند از شما مراقب کند، شماره تلفن پزشک خود را به آنها بدهید. همچنین ممکن است بخواهید لیستی از افراد تایید شده را که ممکن است با شما تماس بگیرند به پزشکتان بدهید. پزشک یا مددکار شما اطلاعاتی راجع به شما به کسی نمیدهند (حقوق شما برای حفظ حریم خصوصی توسط قوانین قوی فدرال محافظت می شود) اما آنها می توانند به اطلاعاتی که این افراد ارائه می دهند گوش فرا دهند.

چگونه دیگران می توانند کمک کنند

اغلب مردم نمی فهمند که زندگی با اسکیزوفرنی چیست. به افرادی که قرار است از شما پشتیبانی کنند آموزش دهید که باید چه نوع تغییراتی را در شما مشاهده کنند در واقع این افراد باید مراقب تغییر رفتار در شما باشند. تغییرات مهمی که باید به افراد نزدیک خود بگویید تا در شما آن ها را دنبال کنند عبارتند از:

  • به سختی بیدار شدن در صبح ها
  • دیر رسیدن به کار یا مدرسه
  • زودتر از قبل و به راحتی پریشان حال می شوید
  • احساس خوشحالی کمتری در خود دارید
  • بسیار تحریک پذیرتر و آشفته هستید
  • حافظه بدی پیدا کرده اید و در انجام کارهای ذهنی خود دچار مشکل شده اید
  • نسبت به توهم ها حساس تر و واکنشی تر عمل می کنید
  • وسواس صحبت کردن در مورد موضوعی که به نظر عجیب یا مضحک است

اگر به محض وقوع این تغییرات از پزشک یا مددکار خود کمک بخواهید تغییر موقتی در دارو می تواند از عود مجدد کامل این بیماری جلوگیری کند.

مراحلی که برای درمان خود می توانید انجام دهید

تقریباً همه افراد خواهان پیوندهای اجتماعی و عاطفی با دیگران هستند. اسکیزوفرنی یک بیماری منزوی است در واقع تمایل شما را به تنها بودن بالا می برد به ویژه هنگامی که علائم فعال شما باعث می شود چیزهایی را ببینید، بشنوید و باور داشته باشید که دیگران قادر به درک آن نیستند. حتی اگر شما علائم روانی را در خود تجربه نمی کنید، علائم باقیمانده و علائم منفعل شما می توانند تعاملات اجتماعی را دشوارتر کنند.

به یک گروه پشتیبانی همسالان بپیوندید. این فرصتی به شما می دهد تا با افراد دیگری که همان چالش ها را درک کرده و آنها را با شما در میان میگذارند، ملاقات کنید. شما استراتژی هایی را می آموزید که برای افراد دیگر کار می کند و می توانید مهارتهای اجتماعی خود را در یک فضای بدون قضاوت و داوری تمرین کنید. این فضاها را می توانید به صورت آنلاین یا در جامعه خود مشاهده کنید.

بازخورد بخواهید. نترسید که از عزیزان، مشاوران و نزدیکان خود بخواهید برای بازخورد و کمک به پیشرفت مهارت های اجتماعیتان به شما کمک کنند. گروه پشتیبانی و نزدیکان از شما میخواهند که احساس خوبی داشته باشید و زندگی بهتری را تجربه کنید و تمام تلاش خود را برای کمک به این اتفاق انجام می دهند.

بیماری اسکیزوفرنی

زندگی روزمره عملی

هرکسی برای پیگیری وظایف زندگی روزمره به کمک نیاز دارد. به عنوان مثال اکثر افراد برای یادآوری قرار ملاقاتها و یادآوری کارهایی که باید انجام دهند باید از تقویم یا تلفن های هوشمند استفاده کنند. بعضی از افراد برای انتخاب لباس خود یا یادآوری کارهای خود به همسر متکی هستند.

پاسخ صحیحی در مورد این که شخص به چه مقدار به یادآوری نیاز دارد مشخص نمی باشد. زندگی مستقل برای شخصی که مبتلا به اسکیزوفرنی است، شامل تعدادی مهارت قطعی است. مددکاران اجتماعی به به این وظایف و فعالیت ها، فعالیت های زندگی روزمره یا ADL می نامند. مهارتهایی که ممکن است فرد برای بهبود نیاز داشته باشد شامل موارد زیر است:

  • هر روز داروها را در زمان مناسب مصرف کند
  • استحمام، شستن موها، مسواک زدن دندانها، پیرایش ناخن ها
  • درست کردن تختخواب، تغییر ملافه ها در صورت لزوم
  • تهیه وعده های غذایی سالم و خوردن منظم
  • تمیز کردن فضای زندگی مانند آشپزخانه و حمام
  • خرید و فروش کالاهای اساسی
  • مدیریت پول و مشخص کردن بودجه
  • استفاده از حمل و نقل عمومی

درمان بیماری اسکیزوفرنی با روان درمانی

روان درمانی بخش مهمی از درمان برای اسکیزوفرنی است. غالباً خواهید فهمید که متخصصان بهداشت روان با روانپزشکان همکاری نزدیکی دارند تا اطمینان حاصل کنند که کدام روش های درمانی موثر هستند. به عنوان مثال هنگامی که داروی شخصی به طور مؤثر کار می کند اغلب در جلسات درمانی بهتر قادر به بحث و پردازش هستند.

درمان فردی

یکی از مدلهای مورد بررسی در زمینه درمانی که در درمان اسکیزوفرنی مورد استفاده قرار می گیرد، درمان شناختی رفتاری یا CBT است. این مدل از روان درمانی به ارتباط بین افکار و رفتارها می پردازد و به افراد کمک می کند تا در مورد چگونگی تأثیر الگوهای منفی تفکر در مورد خود و جهان در تصمیم گیری آنها بیشتر بدانند.

از آنجا که بینش هایی از این دست اغلب در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی وجود ندارد ، درمان شناختی رفتاری می تواند به مشتریان کمک کند تا در تنظیم احساسات و رفتارهای خود احساس قدرتمندی بیشتری کسب کنند. صحبت صریح و صادقانه با پزشک، اولین قدم عالی برای درک و در نهایت مدیریت علائم شماست.

خانواده درمانی

متاسفانه اعضای خانواده غالباً از نحوه شرایط و چگونگی کمک به یک فرد عزیز در طی فرایند درمان بی اطلاع هستند. خانواده درمانی می تواند یکی از اجزای اصلی روند درمان باشد، زیرا می تواند فضایی را برای بهبود پویایی خانواده فراهم کند که ممکن است تحت تأثیر این شرایط باشد.

این زمان همچنین می تواند برای جمع آوری اطلاعات در مورد اسکیزوفرنی ، چگونگی مواجه شدن با چالش ها در کنار هم و همچنین نحوه بیان بهتر و پاسخگویی به نیازهای همه افراد درگیر استفاده شود.

درمان بیماری اسکیزوفرنی با گروه درمانی

حمایت از همسالان می تواند یک افزودنی فوق العاده برای روند درمان باشد. گروه درمانی فضایی است که به افراد امکان می دهد با اطمینان از تجربیات خود در رابطه با اسکیزوفرنی، چالش هایی که با آنها روبرو هستند را با دیگران به اشتراک بگذارند و از آن ها کمک بخواهند.

به اشتراک گذاشتن اطلاعات و بازخورد کمک می کند تا احساس انزوا را که اغلب می توان تجربه کرد از بین ببرد. آنها همچنین می توانند با همسالان ارتباط معناداری برقرار کنند و یاد بگیرند که چگونه در طول مسیر توسعه و حفظ روابط خود تلاش کنند.

بیماری اسکیزوفرنی

آموزش مهارت های اجتماعی

از آنجا که آنها ویژگی های روانپریشی مانند توهم و هذیان را تجربه می کنند، می تواند برای شخص غیرممکن باشد که بتواند واقعیت را از خیال و وهم تشخیص دهد. همین عدم قطعیت را می توان با روابط بین فردی نیز احساس کرد و باعث ایجاد پویایی ناسالم بین خود و دیگران شد.

یادگیری بلوک های ساخت و ساز روابط می تواند به افراد کمک کند تا بتوانند پویایی بین فردی را در زندگی خانوادگی ، محافل اجتماعی خود و حتی در محیط های کاری بهتر هدایت کنند.

روش های تهاجمی

وقتی به نظر نمی رسد که روشهای درمانی موثر برای کنترل علائم موثر باشد پزشک ممکن است روشی را تحت عنوان تحریک عمیق مغز پیشنهاد کند. این یک روش تهاجمی به حساب می آید زیرا شامل جراحی برای قرار دادن سلول های عصبی است. سپس ضربان های الکتریکی از طریق سیم کشی در آن وسیله قادر به کنترل قسمت های خاصی از مغز هستند که می توانند بدون ایجاد صدمه به کنترل علائم کمک کنند.

تراپی کردن با نگهداری از حیوانات

مانند سایر شرایط ، درمان با حیوانات AAT می تواند به سهولت و مدیریت برخی از علائم اسکیزوفرنی کمک کند. انهدونیا ، که به عدم تجربه شادی و لذت اشاره می کند ، یک علامت شایع اسکیزوفرنی است. تحقیقات نشان داده اند که در کارآزمایی هایی که با استفاده از کمک به حیوانات به عنوان بخشی از درمان انجام می شود ، بیماران سطح بالاتری از احساسات لذت بخش را نسبت به افرادی که شرکت نکرده اند ، ارزیابی کردند.

درمان بیماری اسکیزوفرنی با مکمل های غذایی

مشخص شده است که برخی مکمل های غذایی تاثیر مثبتی بر علائم تجربه شده با اسکیزوفرنی دارند. اگرچه عوامل زیادی در این زمینه همچنان مورد بررسی قرار می گیرند ، برخی از ویتامین ها و مکمل های غذایی که در پروتکل درمانی برای اسکیزوفرنی امیدبخش بوده اند موارد زیر هستند:

  • ویتامین B
  • اسیدهای چرب امگا 3
  • آمینو اسید
  • ملاتونین
  • آنتی اکسیدان ها
آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
مطالب پیشنهادی الو دکتر

نظر خود را وارد نمایید
لغو پاسخ
نظرات