بیماری صرع چه علائمی دارد و چگونه درمان می شود؟

alikarimi55
در مورد بیماری صرع چقدر اطلاعات دارید؟ افراد مبتلا به صرع معمولاً تشنج های مکرر را تجربه می کنند. این تشنج ها به دلیل اختلال در فعالیت الکتریکی در مغز اتفاق می افتد، که به طور موقت سیستم های پیام رسانی بین سلول های مغزی را مختل می کند. در این مقاله انواع مختلف صرع […]

در مورد بیماری صرع چقدر اطلاعات دارید؟ افراد مبتلا به صرع معمولاً تشنج های مکرر را تجربه می کنند. این تشنج ها به دلیل اختلال در فعالیت الکتریکی در مغز اتفاق می افتد، که به طور موقت سیستم های پیام رسانی بین سلول های مغزی را مختل می کند. در این مقاله انواع مختلف صرع از جمله علائم آنها ، گزینه های درمانی و پیش آگاهی ها توضیح داده شده است.

بیماری صرع چیست؟

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای CDC صرع را “یک بیماری مشترک مغز که باعث تشنج مکرر می شود” توصیف می کنند.

با پول یک پیتزا لاغر شو
azshanbe img

به کمک این کلینیک تخصصی می تونید بیش از ۷ کیلو در یک دوره (۲۱روزه) وزن کم کنید و به اندام ایده آل خودتون برسید.
پشتیبانی و مشاور رایگان
کاهش وزن تضمینی بدون بازگشت

علائم بیماری صرع

علائم اصلی صرع ، تشنج های مکرر است. اما اگر شخصی یک یا چند مورد از علائم زیر را تجربه کند باید به دنبال مراقبت های پزشکی باشد، زیرا ممکن است نشان دهنده صرع باشد:

  • تشنج بدون تب
  • خاموشی کوتاه یا حافظه اشتباه گرفته شده
  • غش های متناوب که در طی آنها کنترل روده یا مثانه از بین می رود و همراه با خستگی بسیار شدید است
  • عدم پاسخگویی موقت به دستورالعمل ها یا سؤال ها
  • سفتی ناگهانی و بدون دلیل مشخص
  • سقوط ناگهانی بدون هیچ دلیل مشخص
  • دوره های ناگهانی چشمک زدن بدون محرکهای ظاهری
  • دوره های ناگهانی جویدن بدون هیچ دلیل روشن
  • به طور موقت به نظر می رسد خسته و قادر به برقراری ارتباط نبودن
  • حرکات تکراری که به نظر غیر ارادی است
  • ترس بدون هیچ دلیل مشخص
  • وحشت یا عصبانیت
  • تغییرات عجیب و غریب در حواس مانند بو ، لمس و صدا

بازوها، پاها یا بدن تکان دهنده که به شکلی خوشه ای از حرکت های تند و سریع در نوزادان ظاهر می شود.

راه های درمان بیماری صرع

در حال حاضر درمانی برای اکثر انواع صرع وجود ندارد. پزشک ممکن است داروهای ضد صرع AEDs را برای جلوگیری از تشنج تجویز کند. اگر این داروها موثر نباشند ، برخی گزینه های بالقوه دیگر شامل جراحی ، تحریک عصب واگ یا رژیم غذایی خاص است. هدف پزشکان جلوگیری از تشنج بیشتر است. آنها همچنین هدف از جلوگیری از عوارض جانبی را دارند تا فرد بتواند زندگی فعال و پربار داشته باشد.

AEDs

طبق گزارش انجمن صرع آمریكا ، به نظر می رسد كه AED ها در 60 تا 70٪ موارد به كنترل تشنج كمك می كنند. نوع تشنج فرد تصمیم گیرنده خواهد بود که كدام داروی خاص را پزشک تجویز کند. مردم اکثر داروهای AED را از طریق دهان مصرف می کنند. داروهای متداول برای درمان صرع عبارتند از:

  • اسید والپروئیک
  • کاربامازپین
  • لاموتریژین
  • لتیراستام

ذکر این نکته حائز اهمیت است که برخی از داروها ممکن است از بروز تشنج در یک فرد جلوگیری کنند اما در شخص دیگری نتیجه یکسانی نداشته باشد. همچنین حتی اگر فرد داروی مناسب به خود را پیدا کند ممکن است مدت زمانی طول بکشد تا دوز ایده آل را پیدا کند.

عمل جراحی

اگر حداقل دو دارو در کنترل تشنج بی اثر بوده اند ، ممکن است پزشک جراحی صرع را توصیه کند. مطالعه ای در سال 2013 در سوئد نشان داد كه 62٪ از بزرگسالان و 50٪ از كودكان مبتلا به صرع حدود 7 سال پس از عمل صرع هیچگونه تشنج نداشته اند. براساس اعلام موسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی برخی از گزینه های جراحی شامل موارد زیر است:

لوبکتومی: در طی این روش جراح قسمتی از مغز را که در آن تشنج شروع می شود را خارج می  کند. این قدیمی ترین نوع جراحی صرع است.

ترکیب چند لایه داخلی: در طی این عمل جراح چندین برش ایجاد می کند تا تشنج را در یک قسمت از مغز محدود كند.

کالوزوتومی کورپوس: جراح اتصالات عصبی بین دو نیمه مغز را قطع می کند. این مانع از انتشار تشنج از یک طرف مغز به طرف دیگر می شود.

نیمکره: در موارد شدید ، ممکن است یک جراح نیاز به بریدن نیمکره داشته باشد ، که نیمی از پوسته مغز است.

برای برخی از افراد تحت عمل جراحی ممکن است دفعات و شدت تشنج آنها کاهش یابد. با این وجود معمولاً ادامه داروهای ضد عفونی کننده برای چندین سال پس از این روش مهم است. یکی دیگر از گزینه های جراحی کاشت وسیله ای در قفسه سینه برای تحریک عصب واگ در گردن تحتانی است. دستگاه تحریک الکتریکی از پیش برنامه ریزی شده را به مغز میفرستد تا به کاهش تشنج کمک کند.

رژیم غذایی بیماران مبتلا به صرع

رژیم غذایی ممکن است در کاهش تشنج نقش داشته باشد. بررسی سال 2014 تحقیقاتی که در مجله Neurology منتشر شد ، حاکی از آن است که رژیم های غذایی پرچرب ، کم کربوهیدرات می تواند برای کودکان و بزرگسالان مبتلا به صرع سودمند باشد.

پنج مورد از این بررسی ها از رژیم کتوژنیک استفاده کردند ، در حالی که پنج مورد دیگر از رژیم غذایی اصلاح شده اتکینز استفاده می کردند. غذاهای معمولی در این رژیم ها شامل تخم مرغ ، بیکن ، آووکادو ، پنیر ، آجیل ، ماهی و برخی میوه ها و سبزیجات است.

در این بررسی مشخص شد که 32٪ از شرکت کنندگان در مطالعه پیروی از رژیم کتوژنیک و 29٪ از افراد پیروی از رژیم اصلاح شده اتکینز حداقل 50٪ افت منظم تشنج را تجربه کرده اند. با این حال ، بسیاری از شرکت کنندگان در حفظ این رژیم ها مشکل داشتند. رژیم های غذایی خاص ممکن است در برخی موارد مفید باشد اما تحقیقات بیشتری برای تأیید این امر لازم است.

علل بیماری بیماری صرع

سیستم های پیام رسانی در مغز کنترل عملکردهای بدن را کنترل می کنند. صرع به دلیل اختلال در این سیستم ایجاد می شود که ممکن است ناشی از اختلال عملکرد مغز باشد. در بسیاری از موارد متخصصان مراقبت های بهداشتی علت دقیق آن را نمی دانند. برخی افراد عوامل ژنتیکی را به ارث می برند که احتمال بروز صرع را بیشتر می کند. عوامل دیگری که ممکن است خطر را افزایش دهد شامل موارد زیر است:

  • ضربه به سر ، مانند تصادف با وسیله نقلیه
  • شرایط مغزی خاص از جمله سکته مغزی و تومورها
  • بیماریهای عفونی مانند آنسفالیت ویروسی
  • کیست
  • ایدز
  • آسیب قبل از تولد یا آسیب مغزی که قبل از تولد رخ می دهد
  • شرایط رشد از جمله اوتیسم و نوروفیبروماتوز

بر اساس CDCصرع به احتمال زیاد در كودكان زیر 2 سال و بزرگسالان بالای 65 سال بروز می كند.

آیا بیماری صرع شایع است؟

در سال 2015 ، CDC اظهار داشت كه صرع در حدود 1.2٪ از جمعیت آمریکا را تحت تاثیر قرار داده است. این تعداد تقریباً 3.4 میلیون نفر از جمله 3 میلیون بزرگسال و 470،000 کودک است. سازمان بهداشت جهانی WHO تخمین می زند تقریباً 50 میلیون نفر در سراسر جهان مبتلا به صرع  باشند.

انواع مختلف این بیماری

بعضی اوقات پزشکان می توانند علت تشنج شخص را تشخیص دهند. براساس این که آیا آنها می توانند علت آن را تعیین کنند یا نه دو نوع اصلی تشنج وجود دارد:

ایدیوپاتیک یا رمزنگاری: هیچ دلیل مشخصی وجود ندارد یا به عبارتی پزشک نمی تواند یکی را مشخص کند.

علائم: پزشک می داند علت چیست.

همچنین سه توصیف کننده تشنج وجود دارد – جزئی ، عمومی و ثانویه عمومی – بسته به اینکه در کدام منطقه از مغز تشنج سرچشمه می گیرد. تجربه شخص در هنگام تشنج بستگی به ناحیه آسیب دیده مغز و اینکه چگونه فعالیت الکتریکی مغز از آن ناحیه اولیه گسترش می یابد بستگی دارد.

تشخیص این بیماری

پزشک برای تشخیص صرع  تاریخچه پزشکی فرد و علائمی را که تجربه کرده است از جمله توضیحات و جدول زمانی تشنج گذشته را بررسی خواهد کرد. آنها همچنین ممکن است آزمایش هایی را برای تعیین نوع صرع و نوع تشنج فرد انجام دهند. بر اساس این نتایج ، پزشک قادر خواهد بود گزینه های درمانی مانند داروهای ضد انزوا را توصیه کند.

آزمایش صرع

چندین نوع آزمایش تصویربرداری می تواند به پزشک در تشخیص صرع کمک کند. این آزمایشات شامل موارد زیر است:

  • EEG ، برای جستجوی امواج غیر طبیعی مغز
  • اسکن CT و MRI  برای تشخیص تومورها یا سایر بی نظمی های ساختاری
  • اسکن های MRI عملکردی که می تواند عملکرد طبیعی و غیر طبیعی مغز را در مناطق خاص شناسایی کند
  • اسکن انتشار یک فوتون  که ممکن است بتواند محل اصلی تشنج در مغز را پیدا کند
  • magnetoencephalogram که می تواند بی نظمی در عملکرد مغز با استفاده از سیگنال های مغناطیسی را شناسایی کند
  • پزشک همچنین ممکن است از آزمایش خون برای شناسایی هرگونه شرایط اساسی که می تواند باعث صرع شود استفاده کند. آزمایشات عصبی همچنین ممکن است به پزشک کمک کند تا نوع صرع فرد را تعیین کند.

آیا بیماری صرع ژنتیکی است؟

طبق یک بررسی تحقیقاتی در سال 2015 حدود 70-80٪ موارد صرع در نتیجه ژنتیک رخ می دهد. یک بررسی از سال 2017 بیش از 900 ژن را به صرع مرتبط کرد. این تعداد با افزایش مطالعات بیشتر ادامه می یابد. ژنها ممکن است مستقیماً به صرع با ناهنجاری های مغزی که منجر به صرع یا سایر بیماریهای ژنتیکی که می تواند منجر به صرع شود ارتباط برقرار کنند.

برخی افراد عوامل ژنتیکی را به ارث می برند. با این حال برخی جهش های ژنتیکی همچنین ممکن است باعث صرع در افراد بدون سابقه خانوادگی از این بیماری شود. بعضی اوقات ممکن است پزشک برای تعیین علت صرع درخواست آزمایش ژنتیک کند.

دیگر دلایل مبتلا شدن به بیماری صرع

عوامل مختلفی می تواند منجر به تشنج شود. یک مطالعه در سال 2014  استرس ، کمبود خواب و خستگی را به دفعات زیاد در بین 104 شرکت کننده مشخص کرد. همچنین مقادیر زیاد مصرف الکل نیز می تواند باعث تشنج شود. استرس یکی از عمده دلایل  تشنج است، اما دلیل آن به طور کامل مشخص نیست.

یک تیم تحقیقاتی دریافتند که واکنش استرس مغز در موش های مبتلا به صرع نسبت به گروه های غیر مبتلا متفاوت است. این مطالعه همچنین نشان داد که مولکولی که به طور معمول فعالیت مغز را سرکوب می کند در عوض به افزایش فعالیت استرس می پردازد و این امر ممکن است به تشنج کمک کند.

صرع در مقابل تشنج

تشنج علائم اصلی صرع است. ممکن است برخی از افراد تشنج منفرد داشته باشند ، یا ممکن است تشنج هایی را تجربه کنند که دلیل آن صرع نیست. حتی ممکن است پزشکان تشخیص اشتباه تشنج غیر صرع به عنوان صرع داشته باشند. با این حال تشنج غیر صرع ناشی از فعالیت الکتریکی غیر طبیعی در مغز نیست.

علل این موارد می  تواند جسمی، عاطفی یا روانی باشد. همچنین انواع مختلف تشنج وجود دارد که ممکن است در بین افراد مبتلا به صرع متفاوت باشد. به عنوان مثال در دو نفر مبتلا به صرع ممکن است وضعیت متفاوت باشد. به همین دلیل CDC صرع را نوعی اختلال گسترده توصیف می کند.

امید به زندگی افراد مبتلا به صرع

در سال 2013 محققان دانشگاه آکسفورد و کالج دانشگاه لندن هر دو در انگلستان گزارش دادند که مبتلایان به صرع 11 برابر بیشتر از افراد بدون آن احتمال مرگ زودرس را تجربه می کنند. به نظر می رسد اگر فرد همچنین دارای سلامت روانی نباشد این خطر بیشتر می شود. خودکشی ، تصادفات و تجاوز 15.8 درصد از مرگ و میر زودرس را تشکیل می دهد.

اکثر مبتلایان به این بیماری نیز تشخیص وضعیت سلامت روان را دریافت کرده بودند. محقق برجسته Seena Fazel می گوید: “نتایج ما پیامدهای قابل توجهی در بهداشت عمومی دارد ، زیرا حدود 70 میلیون نفر در سراسر جهان مبتلا به صرع هستند و آنها تأکید می کنند که ارزیابی دقیق و معالجه اختلالات روانپزشکی به عنوان بخشی از بررسی های استاندارد در [افراد] مبتلا به صرع می تواند به کاهش خطر مرگ زودرس در این افراد کمک کند.”

آیا صرع می تواند منجر به آسیب مغزی شود؟

تحقیقات در مورد اینکه آیا تشنج می تواند باعث آسیب مغزی شود نتایج مختلفی را نشان داده است. یک مطالعه در سال 2018 بافت مغز بعد از عمل در افراد مبتلا به تشنج مکرر را بررسی کرد. محققان هیچ علامتی از آسیب مغزی در افراد دارای انواع خاصی از صرع مشاهده نکردند.

با این حال چندین مطالعه دیگر نشان داده اند كه تشنج شدید و طولانی مدت می تواند منجر به آسیب مغزی شود. به عنوان مثال یک مطالعه در سال 2013 نشان داد كه تشنج می تواند منجر به ناهنجاری های مغزی شود زیرا صرع باعث ضایعات غیر قابل برگشت مغز می شود.

مطالعات دیگر به بررسی تغییرات شناختی در کودکان با افزایش سن ، یا با صرع یا بدون آن پرداخته اند. نتایج نشان می دهد که صرع با پیامدهای شناختی بدتر همراه است. با این حال ، مشخص نیست:

  • باعث اختلال می شود
  • یک تغییر ساختاری مشابه باعث صرع و اختلال می شود
  • داروهای ضد صرع تأثیر دارند

این موضوعی است که نیاز به تحقیقات بیشتر دارد. صرع می تواند جنبه های مختلف دیگری از زندگی یک شخص را تحت تاثیر قرار دهد از جمله:

  • احساسات و رفتار
  • روابط اجتماعی و تعاملات
  • توانایی مطالعه و کار

مقیاس تأثیر در موارد ذکر شده در زندگی تا حد زیادی به میزان و شدت تشنج این افراد بستگی دارد.

جلوگیری از بیماری صرع

سازمان جهانی بهداشت توضیح می دهد كه حدود 25٪ موارد صرع قابل پیشگیری است. افراد با دنبال کردن این مراحل می توانند خطر ابتلا به صرع را کاهش دهند:

  • استفاده از کلاه ایمنی هنگام رانندگی با دوچرخه یا موتور سیکلت برای جلوگیری از آسیب دیدگی سر
  • به دنبال مراقبت پریناتال برای جلوگیری از صرع از صدمات هنگام تولد
  • مدیریت عوامل خطر در سکته مغزی و بیماری های قلبی که می تواند باعث آسیب مغزی شود که منجر به صرع می شود

به گفته CDC استفاده از روشهای بهداشتی و پیشگیری مناسب برای جلوگیری از ابتلا به کیستیک عفونی که شایعترین علت صرع در سراسر جهان است.

بررسی سال 2015 در تحقیقات در ژورنال Seizure همچنین حاکی از آن است که فعالیت بدنی منظم ممکن است به جلوگیری از پیشرفت صرع کمک کند و میزان وقوع تشنج را کاهش دهد. جلوگیری از همه موارد صرع امکان پذیر نیست. با این وجود انجام مراحل فوق ممکن است به کاهش خطر کمک کند.

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
مطالب پیشنهادی
مطالب پیشنهادی الو دکتر

نظر خود را وارد نمایید
لغو پاسخ