هشدار درباره عدم تخصیص ارز به سنسورهای دیابت؛ نگرانی از اختلال در کنترل بیماری

سمانه حسنی
در روزهای اخیر، تداوم ابهام در روند تخصیص ارز به تجهیزات حیاتی مدیریت دیابت، به‌ویژه سنسورهای پایش مداوم قند خون (CGM)، باعث نگرانی فعالان حوزه سلامت و خانواده‌های بیماران دیابتی شده است. انجمن دیابت گابریک با اشاره به این شرایط هشدار داده که ادامه این وضعیت می‌تواند دسترسی بیماران به ابزارهای ضروری کنترل قند خون […]
در روزهای اخیر، تداوم ابهام در روند تخصیص ارز به تجهیزات حیاتی مدیریت دیابت، به‌ویژه سنسورهای پایش مداوم قند خون (CGM)، باعث نگرانی فعالان حوزه سلامت و خانواده‌های بیماران دیابتی شده است. انجمن دیابت گابریک با اشاره به این شرایط هشدار داده که ادامه این وضعیت می‌تواند دسترسی بیماران به ابزارهای ضروری کنترل قند خون را با مشکل مواجه کرده و روند مراقبت و درمان آنان را تحت تأثیر قرار دهد. به گفته این انجمن، افزایش قیمت سنسورها تنها یکی از پیامدهای این وضعیت است و اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، فشار اقتصادی و روانی بیشتری به بیماران و خانواده‌هایشان وارد خواهد شد. همچنین این شرایط شرکت‌های واردکننده و تأمین‌کننده تجهیزات دیابت را نیز با چالش‌هایی جدی مواجه کرده است.

سنسورهای دیابت؛ ابزار ضروری مراقبت روزانه

دکتر استقامتی، رئیس هیئت‌مدیره انجمن دیابت گابریک، با تأکید بر اهمیت سنسورهای پایش مداوم قند خون در مدیریت دیابت گفت: »سنسورهای دیابت و سایر ملزومات کنترل قند خون، ابزارهای جانبی یا تجملی نیستند. این تجهیزات در راهنماهای علمی معتبر دنیا توصیه شده‌اند و شواهد علمی بر ضرورت استفاده از آن‌ها تأکید دارد. برای بسیاری از بیماران، به‌ویژه کودکان مبتلا به دیابت نوع یک، استفاده از این ابزارها بخشی از مراقبت روزانه محسوب می‌شود. وقتی تخصیص ارز پایدار نباشد، زنجیره تأمین دچار اختلال شده و هزینه‌ها افزایش پیدا می‌کند؛ موضوعی که نگرانی جدی برای خانواده‌ها ایجاد می‌کند. « او همچنین تأکید کرد نگرانی اصلی خانواده‌ها فقط افزایش قیمت نیست، بلکه نبود اطمینان از دسترسی پایدار به این تجهیزات است؛ موضوعی که در بیماری مزمنی مانند دیابت نمی‌توان آن را به تعویق انداخت.

اختلال در دسترسی به سنسور، خطرات درمانی ایجاد می‌کند

به گفته رئیس هیئت‌مدیره انجمن دیابت گابریک، خانواده‌هایی که کودک مبتلا به دیابت دارند، به‌طور شبانه‌روزی وضعیت قند خون را کنترل می‌کنند. محدود شدن دسترسی به سنسورها به دلیل مشکلات ارزی می‌تواند کنترل بیماری را دشوار کرده و خطراتی مانند افت یا افزایش ناگهانی قند خون، بی‌هوشی، تشنج و سایر عوارض جدی را افزایش دهد. این وضعیت علاوه بر جنبه درمانی، فشار روانی قابل توجهی نیز برای بیماران و خانواده‌های آن‌ها ایجاد می‌کند.

برخی خانواده‌ها ناچار به کاهش مصرف شده‌اند

انجمن دیابت گابریک اعلام کرده است افزایش قیمت ناشی از عدم تخصیص ارز با نرخ قبلی و نبود چشم‌انداز مشخص برای تأمین ارز، برخی خانواده‌ها را ناچار کرده مصرف سنسور را محدود کنند یا حتی از آن صرف‌نظر کنند. تصمیمی که اغلب به دلیل فشار اقتصادی گرفته می‌شود، اما می‌تواند پیامدهای درمانی جدی در کوتاه‌مدت و بلندمدت داشته باشد. دکتر استقامتی در این زمینه گفت: «عدم تأمین پایدار سنسورها با قیمت منطقی، در نهایت کیفیت زندگی بیماران را کاهش می‌دهد و هزینه‌های بیشتری را در آینده به خانواده‌ها و نظام سلامت تحمیل خواهد کرد؛ هزینه‌هایی که معمولاً چند برابر حمایت‌های پیشگیرانه امروز است. »

ضرورت حمایت برای حفظ دسترسی بیماران

انجمن دیابت گابریک با تأکید بر اهمیت تأمین پایدار تجهیزات حیاتی سلامت اعلام کرده است انتظار می‌رود سازوکار تخصیص ارز پایدار و قابل اتکا برای سنسورهای دیابت و سایر ملزومات کنترل بیماری هرچه سریع‌تر اجرایی شود. به گفته این انجمن، این تجهیزات باید در ردیف کالاهای ضروری سلامت قرار گیرند تا بیماران از تبعات نوسانات ارزی در امان بمانند.

جمع‌بندی

در پایان، انجمن دیابت گابریک ضمن ابراز نگرانی نسبت به ادامه روند فعلی، تأکید کرده است بلاتکلیفی در تخصیص ارز برای سنسورهای دیابت می‌تواند به تدریج به یک چالش جدی برای جامعه دیابت تبدیل شود؛ چالشی که علاوه بر فشار اقتصادی، پیامدهای جسمی و روانی قابل توجهی برای بیماران و خانواده‌های آنان به همراه خواهد داشت.  
آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
مطالب پیشنهادی

نظر خود را وارد نمایید
لغو پاسخ
مطالب پزشکان